Êvarek demsala biharê

serê meha gulanê

em heşt xweng û bira,

rûniştîbûn li pêşîya derî

li ser, sewkîya malê

 

Diya min dîsa,

dikir pili pil,

û goti, got

carêde qêrîya,

bi hinek peyvên çort,

got! heywax...., 

Nûspetî heye,

li ser mala min,

weke marê duqoç

dûr nakeve,

ji şêmûga bê qot

 

Paşê Diya min go,!

Ezê sibê herim,

gundê êxê,

cem Mele Behrî:

ji bo na berbejna! Merî,

Niviştekî jî çêkim bînim,

mal, bikim mawêna cisir,

û binê kêranê ser histunê

ji bona parastina efsûnê

 

Lê destvala nerim ba mele, 

ji wî re bibim, hinek jî diyarî,

ji bo taştê, rûnê mangê teze,

û hingivê pêtagê xas,

hewanek jî titûna muşê

ji bona jina wî jî kisûrê qutnî

gore ê hirî û pêşoka miskê

ji bona xatirê navdarîya tasika Mele.

 

Diyamin rabû ser piyan

ji histûnê ve anî jêr

heqîva gulik renginî

tujî kirin her du çavî,

danî ser sewkîyê, paş derî

çûn raketin bêdeng, mîna mirî.

 

Rabûn, tarîya sibê

heqîv avit ser cila hibê,

birayê minê bêxwedî nabê

lê ew da pêşîya xwe, ketin rê,

çûn gundê êxê, mala Mele......,

nivişt û berbejn, çêkir bi gelek pere

berêvar vegerîyan gund, westiyayî,

dîsa jî ji mere amade kir şîva êvarê,

gêrmîya ricî pat, avit ber...,

durmê û lowî

danî ser xonçê,

em kom bûn li dorê

me girt destên xwe,

kevçîyên darinî

ji bo destpêka xwarinê

me bihevre got, bismileh,

paşê bû reqi'reqa kevçîyan

bira'kî me jî ma li pîyan

lê pir mêzeyî xonçê kir,

bi çavekî qir, wek kovîyan

 

Min ji diya xwe pirsî, te çêkir nivişt û berbejn! 

Diyamin got! Kurê min deng meke,

tu dikevî guneh, tu hê pirr biçûkî,

nekeve nav hertiştî wek çêlika çûkî

ew camêra (mele)mirovkî pir başe,

mala wî jî weke tekya û aşe

devxar tên devrast terin

kûr tên çav vekirî terin

şêt tên baqil terin....

eman, em li ber wî re qet nerin.....

 

Diya min gelek pesnê mele dan

ew bir ser meqamê pêxamberan

ez jî pir bêçare bûm mîna pepûgan,

diya min qarîya, hêrs ket wek fatê

carêde li serê min xist qazika zeytê

min dît ku xwîna sor di ser minde tê

 

Ez qêriyam, gîriyam

min got tu êdî dayka min nînî

tu çima her tiştê me didî

şêx û meleyên sextecî û kurmî

te em di nav gunde

kirine fena bocî....,

weke dandurê didî ber me,

teşta tije gêrmîya ricî

fedî nakî, tu pirr bêsinç î...

 

Ez sû ketim ji malê

û derketim ji karê

çûm ber newalê

rûniştim li çalê

pirr gîryam, wek kirûga Sarê

paşê hêdî hêdî rabûm ser pîyan

min berê xwe da deşta rovîyan

gîryam çûm mala amoja xwe Besê,

got kurêmin bila kes pête nehesê,

rewşa min pirsî wek dadrês

got lawê min te xêre !

çima çav li serê te sor bûne,

weke çavên Zekê û Eliyê xir,

porê te jî bûye fena porê selê qir

min jê re got ez ji malê sûketim

terim bajarê konstantînopolîsê,

lê ez bê drav im, fena hesê tosê

amojê kîsik derxist ji paşila xwe

sed panot da min, ez pir bûm şa

got ji te re oxirbe lawê minê bejn ta

êdî lez here nesekine, bibe wek ba

 

                 Teko Bêkes